“Dorothy” Movie Review – “டோரதி” திரைவிமர்சனம்
சிறுவயது முதலே உயிர் நண்பர்களாக இருக்கும் சனந்த் மற்றும் ரிஷிகாந்த், எதற்கும் அஞ்சாத இளைஞர்களாக சுற்றித் திரிகிறார்கள். எதிர்பாராத ஒரு சம்பவம் இருவரையும் பிரிக்க, பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சனந்தை கொலை செய்யும் பொறுப்பே ரிஷிகாந்துக்கு வருகிறது. அதுவும் சனந்தின் தந்தையிடமிருந்தே வரும் உத்தரவு. நண்பனை கொல்ல வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட ரிஷிகாந்த் என்ன முடிவு எடுக்கிறார், குடும்பமே ஏன் சனந்தை அழிக்க நினைக்கிறது என்பதற்கான பதில்தான் ‘டோரதி’.
மதுரையின் மண் வாசனையையும், அந்த மண்ணின் மனிதர்களின் கோபம், பாசம், வலி போன்ற உணர்வுகளையும் இயல்பாக பதிவு செய்திருக்கும் இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்புராஜ், வழக்கமான ஆக்ஷன் பாதையில் தொடங்கி, எதிர்பாராத உணர்வுப்பூர்வமான திசையில் கதையை நகர்த்தியிருக்கிறார். சமூகத்தால் ஒதுக்கப்படும் மனிதர்களின் வலியையும், குடும்ப கௌரவம் என்ற பெயரில் உருவாகும் கொடூரங்களையும் படம் பேசுகிறது.
சனந்த் தனது கதாபாத்திரத்தின் மாற்றத்தை வசனங்களைக் காட்டிலும் உடல்மொழி வழியாக வெளிப்படுத்தியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதேபோல், நண்பனுக்காக உயிரையும் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கும் மனிதனாக இருந்து, அதே நண்பனுக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்த வேண்டிய சூழலில் சிக்கித் தவிக்கும் ரிஷிகாந்தின் நடிப்பு படத்தின் முக்கிய பலம். இருவரின் நடிப்பும் கதையின் உணர்வுகளை பார்வையாளர்களிடம் நேரடியாக கடத்துகிறது.
டோரதியாக வரும் கீர்த்தி சுரேஷ் குறைந்த நேரமே திரையில் தோன்றினாலும், கதையின் முக்கிய திருப்பத்தில் தனது இருப்பை அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறார். ராமச்சந்திரன் துரைராஜ், செளந்தராஜன், முத்துக்குமார் உள்ளிட்டோர் கதையின் ஆணாதிக்க மனநிலையை இயல்பாக பிரதிபலிக்கிறார்கள்.
எஸ்.திருவின் ஒளிப்பதிவு 80-களின் காலகட்டத்திற்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்கிறது. மண், மனிதர்கள், வீடுகள் என அனைத்தையும் மிகைப்படுத்தாமல் பதிவு செய்திருக்கும் காட்சியமைப்பு படத்திற்கு தனித்துவமான தோற்றத்தை வழங்குகிறது. இளையராஜாவின் இசை படத்தின் உணர்வுகளோடு கலந்து பயணிக்கிறது. குறிப்பாக பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காட்சிகளின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கின்றன.
எளிமையான கதையை பல திருப்பங்களுடன் சுவாரஸ்யமாக நகர்த்தியிருக்கும் படத்தொகுப்பு படத்தின் வேகத்திற்கு துணை நிற்கிறது. கார்த்திக் சுப்புராஜ் மற்றும் சரவணன் சந்திரன் இணைந்து எழுதியிருக்கும் கதை, அதிகம் பேசப்படாத ஒரு சமூகப் பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
வன்முறை மற்றும் மாஸ் காட்சிகளுக்குள் மனிதர்களின் மனநிலையையும் சமூகத்தின் புறக்கணிப்பையும் பேசும் முயற்சியாக ‘டோரதி’ கவனம் ஈர்க்கிறது.
மொத்தத்தில், வழக்கமான பாதையைத் தவிர்த்து மனித உணர்வுகளை முன்னிறுத்தும் ‘டோரதி’ – பேசப்பட வேண்டிய ஒரு புதிய முயற்சி.